Danmerkurferðin- fyrsti hluti

Ferðalagið byrjaði nú eginlega á miðvikudaginn 11.mai.
Ég fékk að stinga af úr vinnunni kl.14:00 og fór og keypti miða í Hvalfjarðargöngin og náði mér í smá gjaldeyri.
Amma hans Mikaels fór með hann út á Dalvík og við Kristján brunuðum af stað suður um kl.17:00
Ég byrjaði á að skutla Kristjáni til pabba síns þegar til borgarinnar var komið og fór svo upp í Garðarbæ þar sem ég gisti hjá henni Örnu. Það var náttúrulega kjaftað til kl.02 um nóttina og svo vaknaði ég kl.05 morguninn eftir.
Ég var komin á Leifsstöð rúmlega 06, byrjaði á því að villast aðeins í leit að vöktuði bílastæði, þar var frekar ólipur starfsmaður sem spurði hvort ég ætlaði að borga með debet,visa eða pening. Þegar ég sagði ha? Þá argaði hann á mig: "svaraðu stax". Ég stamaði út úr mér að ég ætlaði að borga með debet, og þá rausaði hann eitthvað sem ég skildi ekkert í, rétti mér miða og ég stormaði í burtu. >Lagði bílnum og vonaði að ég myndi finna hann þegar ég kæmi til baka.
Þegar í flugstöðina kom þá fann ég vingjarnlega konu sem gat sagt mér hvað ég ætti svo að gera við þennan blessaða miða sem bílastæðavörðurinn rétti mér!
Auðvitað lennti ég í ógulegri röð, en að lokum gat ég tékkað mig inn og fór í fríhöfnina.
Ég er ekki alveg að skilja hvað fólk nennir að kaupa sér í þessari fríhöfn, þarna tróðust konur um allt og fylltu körfur sínar af kremum og ilmvötnum.
Ég svona hálf flaut með straumnum og náði að grípa með uppáhalds ilmvatnið, maskara, varalit og dagkrem.
Svo keypti ég Starwars legó tölvuleik fyrir Kristján og starfæna myndavél handa mér :)

Svo settist ég niður og dróg andann léttara eftir þessa þrekraun!

Þegar að fluginu kom þá lennti ég aftur í röð, það var eins og allir væru á leiðinni til Köben, enda var vélin alveg kjaftfull!
Á leiðinni var frekar óspennandi fræðslumynd um hárþykkingar vörur og andlitskrem! Hummmm...ekki veit ég hvað Icelandair ætlar sér með þessu framtaki sínu.
Svo var lennt og ég var orðin SPENNT, var eflaust eins og lítill krakki, VÁ hvað allt var stórt og allt öðruvísi!

Nonni bró beið eftir mér á flugvellinum og byrjuðum við á að fara í lest og Nonni lennti í leiðinlegum lestarverði sem verður ekki rakið meira hér!

Svo um kvöldið fór Nonni á hljómsveitaræfingu og ég í Tívolí!!! Það var ekkert smá gaman :)
Rússíbaninn stóri nýji var toppurinn. Turninn þar sem maður er hífður upp 60 metra og dettur svo niður, var mest skerí! Það var rosalega gaman að prufa þetta allt saman og ég skemmti mér ofboðslega vel :)

...nú ætla ég að gera hlé á sögunni og frh.næst

Till next...adios

Kóngsins Köbenhavn

Þar kom að því!
Ótrúlegt en satt, hinn mikli meistari frestanna er búin að panta sér far til Köben :)
Flýg út þann 12.mai kl.7:45 og til baka 16.mai kl.10:40
Ég veit Jón, að þetta finnst þér stutt stopp, en það bara verður að duga núna :)
Og að öðrum merkilegum atburðum í lífi mínu þessa dagana: "ég fór í gær og lét skipta yfir á sumardekkin (sem eru reyndar gömul vetrardekk, en heita núna sumardekk) og ekki nóg með það, heldur lét ég líka skipta um olíu! Mér finnst þetta reyndar svo mikið afrek á einum og sama deginum að ég eigi skilið frí á morgun....og viti menn, ég er í fríi á morgun :) Að vísu vegna þess að það mun vera Uppstigningardagur og þá eiga svona heilagar letikisur eins og ég að vera heima og mala :)
En í dag hlakkar mig mikið til að fara til Köben. Hlakka einnig til þegar það kemur almennilegt sumar (það fór náttúrulega að snjóa eftir hin miklu dekkjaskipti) og er almennt bjartsýn á lífið og tilveruna.

Búin að komast að ýmsu sniðugu um stórfjölskyldu mína sem ég vissi ekki áður, eins og t.d. Þórður bró. skoðar djammið á Akureyri á netinu...hummm (lítið að gera í vinnunni ha!)
Árna bró. þykir vænlegra að Sigga Lára geti veitt uppúr mér leyndarmál en hann...:)
Svo á hann Sverrir litli brói afmæli í dag! Til hamingju með það :)

Annars er ég að velta því fyrir mér að koma bara með ráðskonu með mér frá Danmörku fyrir hann Sverri bónda...ekki veitir honum af hjálpinni við sauðburðinn....góð hugmynd að afmælisgjöf! hehe.

Well...Jón, nú hefur þú viku til að undirbúa komu mína :)
Og vil ég skora á fleiri í leiðinni að drífa sig til Köben og koma með mér á tópnleikana hans Nonna :)
Já og meðan ég man, tónleikarnir sem Árni var að syngja á voru mjög góðir og Árni var að sjálfsögðu lang bestur!

Till next...adios

Skýjum ofar

Ég skrapp til Reykjavíkur sl.fimmtudag. Sem er í frásögur færandi.
Ekki get ég sagt að ég hafi gaman af því að fljúga...því fer fjarri, en þegar maður þarf að skreppa á námskeið
þá lætur maður sig hafa það.
Svo þegar vinnustaðurinn borgar flug og heilar 2500 kr. í dagpening þá er það ekki spurnign.
Ég hefði að vísu valið betri ferðafélaga en það slapp til.
Ég fór á námskeið í hraðkælingu og hraðfrystingu og varð margs vísari. T.d ef maður frystir matinn sinn í venjulegum frysti á Ítalíu er maður settur í steininn! Eða það sagði amk ítalinn sem var með námskeiðið. Það fór sem betur fer fram á ensku, þar sem ítölsku kunnátta mín er lítil sem engin!
En þetta var sem sagt ansi góð ferð, flugið fínt og svo gaman að horfa niður á skýin og auðvelt að ímynda sér að það sé nú bara ekkert mál að hoppa á milli skýjabólstra!

Svo ég var skýjum ofar...og er það reyndar enn...en það er allt önnur saga.

Verð að stoppa núna og þjóta á tónleika með Árna bró.stórsöngvara :)

Till next...adios

Klirrumprill

ÖSKUR!!!!

Ég var búin að skrifa ógeðslega ógeðslega mikið....Publish Post og púfff!
Allt horfið....
Ætla að skæla aðeins og athuga svo hvort ég nenni að endurskrifa eitthvað af þessari snilld

Klirrumprill

Jamms og kjamms...

Stundum finnst mér alveg kostulegt hvað mér dettur mikið í hug, til að skrifa á blogginu mínu, þegar ég er víðsfjarri tölvu! Eða hef engan tíma til að setjast niður og skrifa.
Datt þetta í hug þegar ég gluggaði í vikutímaritið Andrés Önd.
Það bar nefnilega svo til tíðinda að Andrés nokkur, sem er söguhetjan, langaði svo til að skrifa handrit. En fannst það erfitt og taka langan tíma, því hann var ýmist upptekinn við sjónvarpsgláp eða át. Þá skrapp hann til vinar síns Georgs gírlausa sem einmitt átti til handa honum huxanaskrifara, fyrir hreina tilviljun. Svo hann setur huxanaskrifarann á höfuð sér sem sér um að skrifa niður hugsanir hanns og prennta út.
Það sorglegasta við þetta var að Andrés átti mjög erfitt með að einbeita sér að því að hugsa um eitt í einu svo að þetta gekk ekki vel hjá honum.
En hugmyndin fannst mér góð, þ.e þetta með huxanaskrifarann...þá þyrfti maður ekkert að hafa fyrir þessu og kæmi hugsununum frá sér áður en maður gleymir öllu þessu sniðuga sem maður ætlaði að segja :)
En ég þekki víst engan Georg gírlausa.....

Ég verð líka að bæta því að Andrés Önd er alveg snilldar lesefni og ráðlagður skammtur er eitt blað á viku, gott fyrir sálartetrið.

Talandi um sálartetrið. Mér finnst líka snilld þegar upp eru fundnir þættir sem láta mann líða vel með það sem maður hefur í kring um sig.
Einn slíkur þáttur heitir "allt í drasli" og er í umsjá Heiðars snyrtis og hússtjórnarstýru nokkurrar sem ég man ekki nafnið á.
Ég er nefnilega ein af þeim sem nenni bara alls ekki að vera með tuskuna á lofti á hverjum degi og eins og verða vill (með tvo algera draslara á heimilinu) er stundum mjög óregluleg afstaða til hlutanna hér á heimilinu.
En viti menn, eftir að hafa horft á einn þátt af "Allt í drasli" þá hreinlega glansaði mín íbúð og bar þess vott að hér byggi kona sem tæki til og þrifi hjá sér í amk 3 tíma á dag!

Svona á þetta að vera! Hætta að sýna fullkomnunarþætti eins og "Next Amerikan Topp model" og "The Swan",
Sýna heldur þætti með allt í drasli og þá ekkert að vera að laga til fyrir fólk!
Sýna þætti með ljótu fólki, skrítnu fólki, fólki í basli og s.frv.
Þættirnir gætu heitið eitthvað á þessa leið:

"Ljóti andarunginn "
"Bilaði bíllinn" eða "bölvuð beiglan"
"Flottasta ruslakompan"
"Lægstu launin"
og svona mætti lengi telja...

Þetta er náttúrulega rugl að vera að sýna okkur meðalJónunum þætti sem eru til þess eins fallnir að sýna okkur að við erum bara meðalJónar!

En samt er nauðsinlegt að hafa einn og einn þátt með sætum strákum....byrjaði einn í gærkvöldi LOST og ég er nokkuð viss um að hann heitir LOST af því að það er svo LOSTafullur læknir sem er í aðalhlutverki :)
Ég reikna amk með að hann sé í aðalhlutverki fyrst að hann var ekki étinn eða tættur í sundur í fyrsta þætti, skrámaðist bara aðeins á bakinu við flugslysið...sem bæ ðe vei...flugstjórinn lifði af slysið...þótt nefið af flugvélinni hafð endað langt frá restinni af vélinni...en var svo bara tættur út um gluggann af einhverju sem enginn veit enn hvað er...en er sennilega stórt og getur flogið...eða er rosalega stórt...því restin af flugstjóranum ó-heppna endaði upp í tré! The end...nú bara bíður maður spenntur eftir næsta þætti :)

Verrívell.......búin að rugla nóg í bili

Till next...adios

Súkkulaði

Sælt veri fólkið :)

Vil ég byrja á að þakka Nonna, Siggu Láru og Lifur (frænda) kærlega fyrir stuðninginn og ógurlega þolinmæði :)
Þið verðið til þess að ég sest niður við seinfæru tölvuna mína og reyni að rita eitthvað að viti (eða ekki viti...skiptir engu!).

Einu sinni, þegar ég var lítil stúlka, þá hélt ég að það væri aldrei hægt að fá nóg af súkkulaði.
En ég dag er ég eginlega komin á aðra skoðun.
Ég keypti nefnilega páskaegg handa strákunum mínum, nú eins og góðri móðir sæmir..., og afþví að þau voru á tilboði í Bónus (ekkert bruðl) þá urðu fyrir valinu tvö egg nr.6 (sennilega eitthvað sem mig hefur dreymt um sem lítil stúlka).
Svo þegar Kristján kemur heim, kemur hann með eitt páskaegg með sér! Sniðugur leikur hjá föður hans...láta hann taka út sykuræðið hjá mér ;) hehe, og við Mikael ekki enn búin með páskaeggið hans!
Svo staðan í dag er þannig: ennþá leifar af 2 eggjum þeirra bræðra og eitt egg nr.6 ennþá falið upp á skáp!
Mér finnst súkkulaði flæða út um eyrun á mér pog hugsa með hálfgerðri skelfingu til þess þegar síðasta páskaeggið verður tekið til átu!
Verst að hann Friðrik Ingi fermdist ekki um páskana, þá hefði ég gega gefið honum það í fermingargjöf...múhahaha!

Talandi um ferðalög til Köben...hummm....hux.... þegg hlýtur að fara að koma. Það eina sem er að hrella mig núna eru fjárlög heimilisins!
Ísskápurinn minn gamli (sem ég fékk gefins fyrir ca.13 árum síðan, þá átti sko að henda honum) tók upp á því um dagin að telja hlutverki sínu sem kæligeymslu lokið og fór að hita innihald sitt! Það var ekki geðsleg aðkoma á sunnudagsmorgni, að opna ísskápinn og á móti manni kom hitabylgja....mjólkin rann ekki úr fernunni heldur slettist þykk og vellyktandi úr henni!
Svo ég þurfti að drífa mig strax í búð og kaupa nýjan ísskáp.
Sem var sko ekki inn á fjárlögum þessa árs.
En þessi nýji er nú aldeilis mikilu flottari en gamla greiið :)
Svo þurfti ég líka að kaupa mér gleraugu um daginn, svo að fjárútlát mín hafa verið í hærri kantinum það sem af er árinu. ÉG er að vísu ekki búin að borga ísskápinn alveg....tek mér nú sennilega tvo mánuði í það.
Svo ferðaáætlanir ráðast kanski svolítið af fjármálum, finnst lítið spennandi að fara til Köben og geta ekki eytt neinu! En ég er á fullu að plana í hausnum....og á hausnum;)

Jæja, læt þessu lokið í bili
reyni bara að skrifa fljótlega aftur...

Till next...adios

Xskjúse mí

Heilt og sælt veri fólkið...

Sennilega eru nú samt allir (allir = þessir fáu sem lesa bloggið mitt, eða lásu!) búnir að gefast upp á að fara hingað inn. Ekkert skrifað síðan fyrri hluta 1425...ýki kanski smá.

Annars ef ég reyni að afsaka mig eitthvað, þá er þetta sambland af leti, leti og óþolinmæði gagnvart tölvugarminum mínum! Ég er ekki einu sinni að ýkja þegar ég segi að ég þarf að bíða í nokkrar mínútur bara til að komast inn á bloggið.

Annars er ég nú samt hissa á mér að nenna ekki oftar að skrifa, því ég hef alveg haft helling til að skrifa um.
Man að vísu ekki helminginn núna en þetta sem ég man er:
Það var árshátíð FSA 5.mars, gekk alveg ljómandi vel. ÉG var veislustjóri og stóð mig að sögn annara alveg hreint ljómandi vel. Hún var þarna hún Elísabet Gestsdóttir ,náfrænka mín, og var alveg hreint að springa úr stolti! Læt þetta bara fljóta með...;)
Svo fékk ég flensu, og fékk aftur flensu og svo fékk ég líka sýkingu í flest tómarúmin í hausnum á mér (sem hljóta að vera þónokkur, því ég var alveg að farast) og þurfti að vera á sýklalyfum í 10 daga.
Missti meira að segja heyrnina á hægra eyranu í tvær vikur eða svo. Svo nú er ég að verða bæði blind og heyrnarlaus!
Get að vísu ennþá talað ótæpilega mikið :) mér amk til mikillar gleði....múhahahaha

Svo er ég löt í skólanum, veit ekki afhverju ég vara að druslast í þetta eina fag...er gersamlega ekki að nenna þessu!
Er með danmerkur ferðina á bið, tek ákvörðun um mánaðarmótin hvenær ég fer.
Verð greinilega að drífa mig fyrir 1.júní ef ég ætla að ná í skottið á honum Jóni áður en hann flyst á klakan um stund amk. Annars finnst mér það frábærar fréttir.
Nú verður sko fjör í sumar :)

Kristján fór suður til pabba síns miðvikudaginn fyrir páska.
Páskarnir fóru mest í að taka til og borða góðan mat.
Fór í sveitina föstudaginn langa, Mikael hjálpaði Sverri að gefa kindunum hey.
Fengum svo hangikjöt með stöppu og grænum baunum...nammi nammi nammmmmm.

Kíktum svo á Dalvík á laugardeginum, fengum þar hammara. Ljómandi fínt.

Fórum svo aftur í sveitina á Páskadag. Eftir að Mikael hafði innbyrt nánast heilt páskaegg nr.6 !!!
Enda var drengurinn í stuði þann daginn.
Fórum aftur í fjárhúsin með Sverri og fórum svo í fótbolta. Fengum svo hrygg og tilheyrandi í kvöldmatinn.....namminamminamminammm!!!
Ég var hálf afvelta þegar ég kom heim.

Svo kom hann Kristján minn heim í dag :)
Og þá færðist nú aldeilis fjör í bæinn...
og nú bíður hann eftir því að komast aðeins í tölvuna...og er ég að hugsa um að leifa honum það, enda ekkert meira að segja og er farin að bulla út í eitt.

Till next...adios

Leti

Nú er svo komið að maður nennir ekki einu sinni að fara og skemmta sér!
Fyrr má nú aldeilis vera letin...
Ég held að þetta sé líka eitthvað tengt þessum blessuðum timburmönnum sem vilja oft fylgja mínu skemtanalífi!
Annars er mjög viðburðarlítið í mínu lífi.
Alltaf stöðugt vesen í vinnunni. Allir komnir upp á háa c-ið ef eitthvað er.

Fór í dag og kláraði að leika í bíómyndarsenu fyrir hann (Gj)-örnInga.
Byrjað var að taka þessa senu snemma í desember 2003, svo það var ekki seinna vænna en að klára dæmið.
Man þessa fyrri upptöku....úfff, mætti kl.10 laugardagsmorgun eftir mikið skrall kvöldið áður. Mynnir að ég hafi verið að halda uppá próflok.
Það sem reddaði hlutunum var að ég lék sjúkling...sennilega verið sannfærandi.
Eigi veit ég þó gjörla hvenær filma þessi nær augum almennings.
En það er seinna tíma vandamál.

En það er best að henda pylsum í pottinn og góna á imbann.

Skemmtanahald verður að bíða betri tíðar og tíma...

Till next...adios

Starfsdagar

Búin að komast að því að starfsdagar í skólum og leikskólum, eru ekkert svo slæmir.
A.m.k ekki ef maður hefur verið svo forsjáll að skilja eftir sumarfrísdaga.
Ég var í öllu falli ánægð með að vera heima í dag, með litlu kútunum mínum báðum.
Þetta er að vísu í fyrsta skifti sem starfsdagur er sama dag í leik-og grunnskólum hér á brekkunni! En alveg afskaplega hentugt.
Dagurinn fór samt mest í að gera allt sem þarf að gera fyrir kl.16:00
eins og að fara í banka og svoleiðis.
Fór líka og lét taka passamynd af mér og sótti um vegabréf!
Svo nú er ekki aftur snúið...nú skal stefnt að því ljóst og leint að komast til útlanda, nánar tiltekið höfuðstað danaveldis.
Kristján fór í fyrsta skipti í TTT í Akureyrarkirkju. Þetta heitir: "tíu til tólf", og er farið í leiki, sungið og ýmislegt með trúarlegu ívafi.
Hann fann algerlega upp á þessu hjá sjálfum sér. Kom eitthvað fólk að kynna þetta í skólanum á föstudaginn, og hann hefur greinilega heillast svona af því.
En ég er nú ánægð með að pilturinn finni sér einhver önnur áhugamál en að tapa sér í tölvuleikjum.
Annars tíðindalítill dagur.
Það er bara allt voða tíðindalítð í kring um mann núna.
Ætla að draga hana Elísabetu, nöfnu og vinkonu út á lífið næstu helgi!
Nú skal mála bæinn grænan :)

Till next...adios

Blogg...bölvun eða bæting?

Las það í blaðsnepli nú um daginn, sennilega Fréttablaðinu,
að fólk hefði misst vinnuna útaf blogg skrifum sínum!
Varð nú hálf hvumsa við, þar sem ég hef lítillega reifað vinnu mína á téðum vettvangi.
En afhverju í óskupunum má maður ekki segja sína skoðun á blogginu?
Þetta er nú meira eins og opinber dagbók, heldur en háalvarlegur fréttamiðill.

Er nú svo komið með mig og mína vinnu, að ég er alveg að gefast upp!
Og ekki batnaði það er ég fékk síðasta launaseðil og komst að því að námið mitt, sem staðið hefur yfir í 3 og 1/2 ár, var metið til 8.000 kr.launahækkunar!!!
Ekki finnst mér það nú til að hrópa húrra fyrir.

Ég fengi t.d hærri laun sem ófaglærð matráðskona á leikskóla!
Eftir að þær fengu launahækkun nú um áramót, sem að vísu voru 2 ár aftur í tímann!
En þar sem ég vinn hjá Ríkinu, þá á ég bara að vinna af hugsjón, og ekki hugsa um peninga eða vinnuaðstöðu.

Svo nú ætla ég að leita mér að alvöru að nýrri vinnu, a.m.k ef engar breytingar verða á mínum vinnustað.
Það væri þá bara allt í lagi ef ég yrði rekin vegna skrifa um vinnuna á bloggið, myndi spara mér uppsagnarbréfaskrif :)

Annars örlítið að öðru; ef einhver er með góða uppskrift, að því hvernig á að losna við kvef og hósta, er það vel þegið.

Till next...adios

Snjór, snjór og meiri snjór

Þetta fer nú alveg að verða ágætt.
Eins og það hafi ekki verið nóg af þessu hvíta kalda fyrir. Nei...þá þurfti nú endilega að snjóa 15cm í viðbót í gær!

Ég ákvað að láta reyna á hvernig heilsan væri orðin, og mokaði snjófjallið ofan af bílnum mínum. Tók tíma sinn, en ég lifði það af, svo ég ætla þá að drífa mig í vinnu á morgun.

Þórður bró á víst afmæli í dag. 39 ára kallinn, ef ég reikna rétt.

Snæfell er byrjað að myndast hér fyrir neðan hjá mér. Risa stór snjóhaugur sem vex og dafnar mjög vel í þessu veðurfari.
Hélt reyndar í fyrra að Snæfell færi bara ekki neitt um sumarið og myndi bara breytast í jökul.
Þá ætlaði ég að skíra það Snæfellsjökul.

Það er ótrúlega mikill snjór sem kemur úr Þórunnarstrætinu og hefur vetursetu hér á auða græna blettinum, fyrir neðan húsið.

Það stendur að vísu til að byggja þar leikskóla, sem mun koma til að ná alveg upp að dyrum hjá mér. Sennilega samt ekki fyrr en Mikael er byrjaður í skóla, hitt væri of auðvelt fyrir mig!

Hvað blessaðir bæjarstarfsmannamokararnir gera þá við snjóinn, veit ég hinns vegar ekki!

Og blessuð börnin sem enn nenna að sparka í bolta, þurfa sennilega að leita sér að öðrum auðum blett fyrir tuðrusparkið.
Bæjaryfirvöld bera sennilega þá von í brjósti, að þessi hreyfingarþörf, sem enn er í örfáum börnum, leggist senn alveg af og flytjist alfarið í fingur barnanna. Auðvitað er búið að gefa allar tegundir íþrótta út á leikjatölvuformi og því tilvalið að börnin séu ekki að þvælast úti á auðum blettum, heldur einbeiti sér að fingrafimi í fótbolta.
Enda alkunna að fótbolti er fremur hættuleg íþrótt, fólk fótbrotnar, snýr sig um ökla, slítur liðbönd eða þaðan af verra.
Tölvuleikir aftur á móti eru tilltölulega hættulausir, ef leiðbeiningum er fylgt um 15 min hlé á klukkutíma. Tognaður þumall er tiltölulega fátítt.

Nú langar mig til að byðja æðri máttarvöld um örlítið minni snjó, eða amk að það snjói ekki meira í vetur :)
Annars fer þorrinn að byrja...sososo

Með von um betri og bjartari tíð

Till next...adios

Rok og rólegheit

Þá er nú allt að færast í samt horf, eftir tilbreytingu jóla og áramóta.
Þetta er nú búið að vera alveg ljómandi, ef frá er talið að leggjast í eymd og volæði með eihverslags pestarmynd um áramótin.
Eginlega ómynd, því maður er eginlega hvorki hress né lasinn!

Er samt heima, finnst mun betra að vera heima með hitalurðu og höfuðverk, en að þræla mér út í vinnunni fyrir vanþakklæti og leiðindi.

Nú er ég farin að hljóma eins og ég sé búin að fá hundleið á vinnunni, sem er bæði rétt og ekki rétt.
Aðallega búin að fá nóg af yfirmannsómyndinni, sem virðist hafa þá einu ánægju í lífinu að gera öðrum lífið leitt!
Get svona rétt ímyndað mér áramótaheiti hennar: " reyna að lækka laun sem flestra, og kannast aldei við neitt sem ég segi eða geri".

Svo skrifa ég ekki meira um vinnuna, ætla að forðast kærur fyrir meinyrði á þessu nýja ári :)

En ef einhver veit um góða vinnu (vel borgaða og góðan vinnutíma) er ég sko alveg tilbúin að skoða málið.

Ef vinnan krefst búferlaflutninga, þá vantar mig aðstoð við það.

Ég steingleymdi nú alveg að stíga á stokk (væntanlega eldspítustokk) og strengja áramótaheit, en það er spurning að breyta til og strengja þrettándaheit.

Þar sem þrettándinn er nú á morgun er hægur vandi að skella sér í það.
Hummm, kanski að:
framkvæma í stað þess að tala (eða skrifa).
skipta um vinnu á árinu (13 ár er eflaust orðið nóg á sama stað).
Verða betri persóna en ég er (það er alltaf hægt að bæta allt, líka það sem er gott fyrir;)

Þá er best að leggjast undir feld og hugsa málið.

Ps. mér fannst áramótaræðan hanns Halldórs forsætisráðherra alger snilld!
Hjartanlega sammála þessum fína kalli.
Og ef einhverjar kellingar eru að reyna að snúa þessu upp í eitthvað allt annað en það er, þá ættu þær nú bara að leita sér hjálpar.
Að hann væri eitthvað að ala á samviskubiti einstæðra mæðra er þvílík fyrra.
Ég held frekar að karladruslurnar sem ekki nenna eða vilja sinna börnum sínum ættu að taka þetta til sín. Þessi ábyrgðarlausu fífl.
Svo eru þessar kellingadruslur, sem eiga barnsfeður sem vilja og nenna að sinna börnum sínum, ekkert nema leiðindin við þá!
Fussumsvei og fussumsvei!

Nú hætti ég áður en ég tapa mér alveg...

till next...adios

Gleðilegt ár ***

Þar kom að því.
Bara nýtt ár að byrja.

Að því tilefni vil ég óska ykkur öllum gleðilegs árs og vona að nýja árið verðir öllum til heilla og hamingju :)

Annars sit ég hér með höfuðverk og kvef og bíð eftir að eitthvað verði ákveðið með flug.
Hann Kristján minn átti nefnilega að koma norður í kvöld, en þar sem ekkert hefur verið flogið síðan í morgun, er það að verða óvíst. Á að athuga eftir 15 min.
Nonni bró er líka að bíða eftir flugi, en hann er að fara suður og síðan til Danaveldis á morgun.

Ekki veit ég hvað þetta veðurlag á að þíða.

Sennilega að rætast "kinda" draumurinn minn síðan í haust.

Þá dreymdi mig að ég kom inn í fjárhús og leit þar yfir stóran kindahóp. Allar voru þær hvítar, nema örfáar voru með smá dökkar rákir í framan.
Ég hugsaði með mér að þetta væru minsta kosti 100 kindur. Og var eginlega hissa, því ég hélt að eigandi kindanna ætti bara 10 kindur!
En svona fyrir utan draumalandið á þessi maður ekki eina einustu kind!
Maðurinn í draumnum er pabbi vinkonu minnar og heitir Ægir.
Svo ég spáði því að það yrði ægilega mikill snjór í a.m.k. 100 daga!

Mig langar svo sem ekkert að hafa rétt fyrir mér.
En að fenginni fyrri reynslu hef ég oftar rétt fyrir mér, (ef ég ræð draumana mína rétt)
heldur en veðurklúbburinn á Dalvík ;)

Jæja, ætla að láta þessar hrakspár duga í bili, og fara og tékka á flugi í textavarpinu.

Till next...adios

6 er gott :)

Laugardagur 18.des.04

6 er gott, já ég varð alveg ofsalega ánægð með 6 sem ég fékk í stærðfræðinni.
Í annari tilraun.

Varð ógeðslega reið að falla með 3,4 en tók það svo í annari tilraun með 6 :)

Svo ég ók upp í VMA fyrir klukkan hálf 10 í morgun, til að útskrifast :)

Ég fór fyrst með Mikael í pössun og Kristján sem var svo ooofsalega þreyttur, ákvað að vera bara heima.

Enda ekki gaman fyrir þessi krakkagrei að sitja kyrr í tvo tíma.
Ég átti meira að segja erfitt með það sjálf, var orðin dofin í afturendanum!

En þetta hafðist.

Ég var eini matartæknirinn sem útskrifaðist núna.

Svo eftir athöfinina, ræðuhöld og tónlistaratriði var myndataka.
Það voru 67 að útskrifast svo þetta var þokkalega stór hópur.

Eftir myndatökuna kíkti ég í vinnuna, var búin að lofa stelpunum í vinnunni að koma með húfuna ;) þær voru allar voða glaðar fyrir mína hönd og kysstu mig í bak og fyrir.

Síðan fór ég heim til strákanna minna (Guðrún barnapía var komin heim með Mikael) og einhverra hluta vegna var ég alveg sprungin!

Laggðist upp í sófa og horfði á Spiderman með Mikael, og hálf svaf yfir myndinni.
Elísabet vinkona kíkti, færði með blóm og var voða sorry að hafa ekki geta vaknað nógu snemma til að vera við útskriftina.
Ég sagðist nú samt ætla að mæta í hennar útskrift þegar hún útskrifast sem letitæknir. Hehe :)

Samt skrítið hvað lítið hefur breyst, ég fékk nellikku í barminn, fína VMA nælu, þessa flottu vínrauðu húfu og ljómandi ánægjulegt skírteini.
Samt er ég ennþá sama gamla ég, og horfi á drasl, ryk og skítug gólf sem hafa beðið svo ljómandi þolinmóð eftir mér.

Svo í dag verðlauna ég sjálfa mig með að gera nánast ekki neitt (þurfti nú að setja í eina vél) og á morgun the real life. Skúra skrúbba og bóna, það eru að koma jól :)

Byrtist ekki hún Ólöf, alveg óvænt, hringdi að vísu á undan sér til að athuga hvort ég væri heima, gaf mér rós og kort, og glaðning frá vinnufélögunum :)
Það er nú aldeilis frábært að vinna með svona góðu fólki.

Þetta var bara rólegur og ágætur útskriftardagur :)

Till next...adios

Prófdagurinn mikli

Föstudagur 3.des

Ég svaf nú ekki mikið nóttina áður. Vaknaði um kl.2 og sofnaði ekki aftur fyrr en um kl.4 Dreymdi þá að Þórður bróðir hennti í mig alskyns dóti, poka fullum af gulrótum, stáldunk fullum af koktelsósu og fleiru í þeim dúr, ég vaknaði svo hálf grátandi yfir þessum óskupum!

Kom svo Kristjáni í skólann og Mikael í leikskólann.
Keyrði sem leið lá upp í VMA.
Fékk nett taugaáfall þegar konan í afgreiðslunni fann ekki nafnið mitt á próflistanum. Svo fann hún það, var bara ekki þar sem hún leitaði. C-álma stofa 9... ég arkaði af stað, eftir að hafa fengið örlitlar upplýsingar um hvar C-álmu væri að finna. Var nokkuð viss um að vera á réttum stað, en þar sem ég fann engar merkingar í líkingu við “C” eða jafnvel “C-álma”, þá þorði ég ekki annað en að spyrja, bara svona til að vera viss.
Þá urðu á vegi mínum þrjár ljóshærðar skvísur, sem töluðu svo mikið að ég rétt gat skotið inní þeirri spurningu minni, hvort ég væri á réttri leið. Jú, jú, þetta var víst C-álman, svo nú hófst leitin að stofu 9.
Fannst stofunúmerin vera full handahófskennd. Ekki alveg svona í röð eftir hækkandi númerum, en samt nokkuð í áttina. Þar sem ég gekk um, horfandi á hverja hurð sem á vegi mínum varð, kom til mín kona sem virkaði svipað áttavillt og ég og spurði : “ert þú líka að leita að stofu 9?”
Jú, ég hélt nú það, og í sömu svifum bar leit mín árangur og hróðug sagði ég konunni að ég væri sko búin að finna hana.

Þótt klukkan væri rúmlega 8 (próftíminn 8:15) voru ekki nema 3 eða 4 nemendur mættir. Sátu út í horni, og tóku dræmt undir “góðan daginn” . Ég valdi mér sæti aftast, í lausa horninu og reif upp blíant, yddara, strokleður og 15 ára gamla vasatölvu.
Fór ofaní úlpuvasana og fann þar bíllykla og snuð.
Allt í orden!

Svo fór nú að fjölga í stofunni. Þarna kom inn fólk á mínum aldri, sennilega einhverjir iðnaðarmenn, tveir voru í eins vinnubuxum, einn var í jakka merktur “Ljósgjafinn” og svo nokkrir sem var ómögulegt að spá í hvað gerðu. Svo komu unglingarnir. Einn kom svo slyttingslega inn í stofuna að ég var hrædd um að hann hitti ekki á stólinn. Fór að spá í hvenær á lífsleiðinni strákar hættu að “slettast” áfram og færu að samhæfa limaburðinn í nokkurnvegin eðlilegt göngulag. Spurning!
Svo kom grafalvarlegur maður inn, með bunka af blöðum undir hendinni. Maginn í mér fór í enn meiri hnút og ég þakkaði fyrir að hafa ekki borðað meira en ég gerði um morguninn. Sem var ca.20 kókópuffskúlur og mjólk.
Elísabet Katrín Friðriksdóttir! Ég náði að veifa máttleisislega hendinni og sagði mjóróma: hérna! Hann kom arkandi til mín og lagði stóra dóm kæruleysislega á borðð fyrir framan mig. Hélt svo áfaram að útdeila prófum....ég hætti að heyra nöfnin og horfði stjörf á blaðið fyrir framan mig. Prófið er 5 blaðsíður, leifileg hjálpar gögn eru.... FIMM BLAÐSÍÐUR!!!!
Það er nú bara ekki í lagi !
Svo opnaði ég prófið, ekkert blað til að reikna á!
Ég veifaði aftur máttleysislega hendinni og bað auðmjúklega um rúðustrikað blað. Humm, yfirsetumaðurinn hafði víst ekkert svoleiðis meðferðis, en til allrar lukku átti fjarkennslustjórinn hann Ingimar leið hjá og stökk af stað til að redda þessu.
Svo ég náði að svitna í góðar fimm mínútur í viðbót.
Maginn var farinn að snúast í hringi og ég var á báðum áttum hvort ég ætti að hlaupa á klósettið eða bíta á jaxlinn.
Ákvað að bíta á jaxlinn, því ég hafði ekki hugmynd um hvar klósett væri að finna.
Fékk svo blaðið mitt og hófst handa.
Tíminn æddi áfram, ég notaði sömu aðferð við öll dæmin í von um að hitta á að gera eitt rétt. Þegar prófyfirsetumaðurinn sagið: “fimmtánmínútur eftir” átti ég tvö dæmi eftir. Renndi yfir þau, fannst það seinna vænlegra til árangurs (gilti 15%) og hljóp yfir það á hundavaði.
Skilaði prófinu og arkaði út.
Var óneitanlega léttara yfir mér en þegar ég gekk inn.
Lét samt ekki eftir mér að reka upp gleðiöskur er út var komið.
Ætla að geyma það þar til ég fæ einkunn.
Og vona þá sannarlega að það verði GLEÐI öskur.

Till next...adios

Lazy town

Latibær
Ofsalega mikið réttnefni á Akureyri ef maður spáir í það.
Ekki það að fólk sé latt yfir höfuð. Heldur nennir það bara ekki að gera eitthvað sem það telur vera óþarfa.
T.d ef eitthvað er um að vera. Kveikt á jólatré, uppákoma í miðbænum, þá er ekki mikil mæting. Á annað hundrað manns í miðbænum...er stundum sagt. Samt búa víst um 16.000 manns á Akureyri og hlýtur að fara fjölgandi miðað við öll húsin sem spretta upp eins og golfkúlur!

Þar sem áhugi manna á golfi hefur aukist gríðarlega síðustu misseri, tel ég víst að golfkúlur séu orðið algengara fyrirbæri en gorkúlur.

Lág laun, mikill snjór.
Kanski bara vænlegast að drífa sig í ysinn og þysinn í stórborginni.

Það ku að vísu vera jafn kallt (eða örlítið kaldara) í 5°C hita í Rvk. eins og í 5°C frosti á Ak.

Jæja, ætli maður hugsi þetta bara ekki aðeins lengur...svona fram á vorið og þá kemur hiti og sól og þá bíður maður til haustsins og þá er skólinn allt í einu byrjaður og þá bíður maður til vorsins og þá kemur hiti og sól.....

Áður en maður veit af situr maður í ruggustólnum sínum fyrir framan sjónvarpið með barnabörnin á hnjánum, heklar lopapeysur og syngur "aldrei fór ég suður" með Bubba Morteins.

Svo sem til margt verra en það....hugs hugs...

Till next...adios

og marrið í snjónum

...var það eina sem heyrðist í kyrrðinni.
Hver hefur ekki lesið svona lýsingu í rómantískri ástarsögu?
Þar sem unga og ástfangna parið gekk um skógivaxna hlíðina, snjórinn sligaði greinarnar og það eina sem heyriðst var marrið í snjónum.

Mér svona datt þetta aðeins í hug þegar ég ruddist út í 15°C frostið á laugardaginn.
Reyndar heyrði ég helling meira en marr, heyrði í bílum og fólki að skafa af bílum og fólki að reyna að koma bílunum sínum í gang, fólk að fá start...og s.frv.

Mikið ofsalega var nú KALT !

En þar sem ég er af víkingum komin, dreif ég mig á jólahlaðborð um kvöldið (barnapían kom reyndar á stuttermabol! og ákvað ég að hún væri bara nær víkingunum í þróunninni en ég).

Mikið var nú etið en minna drukkið.

Reyndar hafði ég ágætis tíma til að hugsa er heim kom,laust fyrir miðnættið, og ákvað alveg með sjálfri mér, í ljósi fyrri reynsla minna í karlamálum að: ÉG ætlaði að leggja stund á skírlífi!
Eða að minnsta kosti þangað til að frostið færi niður fyrir 10°C !

Svo í dag er ég mjög ánægð, frostið komið niður í 1°C og fór meira að segja niður fyrir frostmark seinnipartinn í dag.

Svo nú bíð ég bara eftir drauma prinsinum (Shrek er að verða ljómandi góður kostur...en meira að segja hann á kærustu!)..........og bíð og bíð og bíð og bíð og bíð og bíð go íðb bo bðg bí goð og bíð :)

Tralll la la Cest a la vi...

till next... adios

Nú er það svart maður...

...allt orðið hvítt!
Og jafnvel örlítið meira en bara hvítt!
Hér er allt að fara á kaf.

Fyndin fréttakona hjá Bylgjunni sagði í morgun:"Það snjóaði aðeins á Akureyri í nótt, en ekki nægjanlega mikið til að hægt sé að opna skíðalyftur í Hlíðarfjalli". !!!

Svona fólk er bara ekki í lagi!

Það er eins og það sé eitthvað "möst" að hægt sé að opna í fjallinu, alveg slétt sama er mér!
Auðvitað aukast tekjur bæjarins ef allt fyllist af trítilóðum snjórennurum. En eitthvað kostar líka að moka og moka götur bæjarins.

Svo þarf maður að druslast til að skafa og moka upp bílinn á morgnana. Og tillitslaus lýðurinn æðir áfram sem aldrei fyrr og er slétt sama þótt "bjargarlaus" kona sitji föst í skafli eða spóli og spóli í hálkunni...Nei það er sko frekar ruðst framfyrir, heldur en að bíða augnablik, svo maður þurfi ekki að stoppa á mjög svo óheppilegu augnabliki.

Annars ætla ég ekkert (eða lítið) að láta snjóinn fara í taugarnar á mér í vetur.
Ég veit að það verður nóg af honum svo ég nenni ekki að vera pirruð í allan vetur.

Er samt viss um að bærinn gæti sparað hellings pening, ef hann leggði bara af þetta skíðalands vesen. Selja bara troðarana og lyfturnar. Staffið getur fengið vinnu við kennslu, (kennarar hvort sem er farnir að vinna við "uppistand"). Og ef fólk þarf endilega að vera eitthvað að þvæla þetta á tunnustöfunum, getur það bara skellt þeim á axlirnar og arkað upp brekkurna!
Tvöföld útrás.

Læt ég nú þessum skíðasnjóapistli lokið...góðar (snjó-)stundir:)

Till next...adios

Slegið á frest...

Ég frétti af námskeiði, sem var reyndar í gær, (sennilega að tilefni afmælis míns) sem hét :"afhverju frestum við"?
Alveg snargáfuð kona, einhverslags ráðgjafi , var með þetta námskeið.
En ég ákvað að fresta því að fara á það.

Ég er alveg ofboðslega flink að fresta.

Fór að reikna, en fattaði svo að ég átti eftir að sækja verkefnið á netið.
Svo ákvað ég að kíkja aðeins í leiðinni á nokkur blogg....og fyrst ég var á annað borð að því, þá var nú alveg tilvalið að skrifa smá. Aðallega til að nenna ekki að læra!
Íllu er best skotið á frest. Sagði einhver snillingur.

Svo ég fresta lærdómnum framm á síðasta dag.

Svo fresta ég að tala við fólk, ef ég er eitthvað hrædd við viðbrögðin.

Svo fresta ég öllu sem ég mögulega get...

Svo heyrist mér kennarar vera að hugsa um að fresta því að haga sér heimslulega...

Svo ég er að hugsa um að fresta því að skrifa meira í bili...

Till next...adios

Afmælið mitt :)

Ég á afmæli í dag
ég á afmæli í dag
ég á afmæli sjálf
ég á afmæli í dag...........vei jibbí, húrrrra :)

Byrjaði vel dagurinn...eða þannig, svaf aðeins yfir mig, og ruslaði strákunum á fætur í snarheitum við lítin fögnuð.
Svo byrjaði stimpilklukkan að pípa afmælissönginn þegar ég loksins stimplaði mig inn, svona 15 min á eftir áætlun.

Ætlaði að vera voða dugleg og læra, en nennti því ekki...

Er nánast ennþá að jafna mig eftir stuð helgarinnar!
Kabarettinn tókst alveg feyki vel, og allir sælir og glaðir.

Svo kíkti Alla mágkona áðan og færði mér afmælisgjöf frá familíunni, hring og eyrnalokka :) æði.

Er annars að hugsa um að skríða í rúmið, er soldið þreytt...reyni bara að skrifa eitthvað nánar um helgina og fleira við tækifæri....andinn ekki yfir gömlu konunni núna!

Ákvað bara aðkoma því að að ég ætti AFMÆLI, svona fyrir þá sem gleymdu því :)

Till next...adios